راز سر به مهر...

لیلی کمی آرام باش ، مجنون تو آفاق باش ی دم به زلف کودکی ، اشکت چو سیل دام باشدیدم یکی فرخنده ای ، با یاد آن مهر قدر آرام و آرام می گریخت ، از نغمه هایش شاد باشدگویند روزی یک سگی ، برگرفته بر دندان استخوان در بیشه زار در سرما و گرما بی امانپرسیدمش راز سر به مهر......